Ośrodki dowodzenia Anlage Mitte

Schrony kolejowe w Jeleniu i Konewce… miejsca, o których istnieniu wiedziałem, jednakże nigdy nie było mi po drodze, aby te obiekty odwiedzić. Wrzesień przyniósł taką możliwość, więc skorzystałem. Poniżej tradycyjnie krótki rys historyczny…

Mieszczące się w Spale dowództwo Oberbefehlhaber Ost zapewne miało decydujący wpływ na decyzję o utworzeniu w tym rejonie ośrodków dowodzenia dla sztabu Grupy Armii Środek, kryptonim „Anlage Mitte” (Obszar Środek). Głównym zamierzeniem powstania umocnionych centrów dowodzenia, miało być bezpieczne dowodzenie i nadzorowanie operacji wojskowych skierowanych po ataku na Związek Radziecki.



W czasie niespełna roku w Konewce i Jeleniu powstały dwa kompleksy podobnych obiektów. Różniące się nieco od siebie kształtem i długością schrony kolejowe; schron w Konewce ma 380 metrów długości i jest prosty, zaś schron w Jeleniu jest nieco krótszy – ma 355 m i ma kształt łagodnego łuku. Obok schronów kolejowych zbudowano również zespół obiektów technicznych mieszczących kotłownię, urządzenia wentylacyjne, siłownię elektryczną, stację pomp i uzdatniania wody, zbiornik i chłodnicę wody technologicznej. Bunkry techniczne łączyły podziemne kanały ze schronem kolejowym. Całość obiektów została zamaskowana siatką maskującą a także atrapami drzew i pokrytych papą zadaszeń. Teren wokół obiektów otoczono dwoma rzędami płotu z siatki i drutu kolczastego, prawdopodobnie również polami minowymi.


Niemcy nie wykorzystali tego ośrodka dowodzenia ani w trakcie przygotowań, ani też w czasie wojny ze Związkiem Radzieckim rozpoczętej przez Hitlera 22 czerwca 1941 roku. Szybkie posuwanie się Wehrmachtu w głąb rosyjskiego terytorium w pierwszym okresie walk wymusiło podążanie sztabów wojskowych na wschód za oddziałami liniowymi i oddalającą się linią frontu, co sprawiło, że korzystanie z obiektów „Anlage Mitte” stało się zbędne.






W połowie 1944 r. wobec zagrożenia alianckimi nalotami, schrony w Jeleniu i Konewce posłużyły, jako magazyny i zakłady remontowe odzyskujące części z uszkodzonych silników lotniczych należące do tomaszowskiej filii firmy Daimler-Benz Flugmotorenwerke. Kompleks w Jeleniu znalazł się wówczas w wykazie dyslokacji niemieckich obiektów przemysłowych  pod kryptonimem Goldamsel, a schronom w Konewce nadano kryptonim Hühn. Pod koniec wojny, w związku z  bojowym wykorzystaniem lotniska koło Glinnika przez Luftwaffe, schron kolejowy i  teren obok niego wykorzystano jako skład bomb i amunicji lotniczej.


W październiku 1944 roku zdemontowano i wywieziono część wyposarzenia w nieznanym kierunku wraz z częścią załogi. W styczniu 1945 roku Niemcy bez walki opuścili Konewkę. Schron zaminowano wykorzystując do tego celu tutaj zmagazynowane bomby. Obiektów nie wysadzono, nie zdążono też wywieźć pozostałego tu wyposażenia. 18 stycznia 1945 roku nieliczna załoga uciekła przed zbliżającymi się oddziałami 61 Korpusu Piechoty Armii Czerwonej.



Po wojnie bunkry używane były do celów magazynowych przez wojsko i firmy państwowe (Centrala Rybna).  To tyle i w wielkim skrócie, jeśli ktoś jest zainteresowany szerszą historią to odsyłam do źródła… https://schrony.eu/historia-anlage-mitte/ skąd pozyskałem materiał do zilustrowania moich zdjęć.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s